BULUŞMANIN HÜZNÜ
Bu gün yine hüzün çöktü içime
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım
Gücüm yetmez şansım yoktur seçime
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım.

Kimi tekerlekli sandalyesiyle
Kimi elde baston titrek sesiyle
Kimi de gelmiş bak yorgun eşiyle
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım

Yıllar önce koptuk tek tek yuvadan
Ayrıldık sevgili, ana, babadan
Öğretmen olarak çıktık buradan
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım

Dağıldık ülkenin her bir yerine
Işık olduk yoksul viran köyüne
Saygı duyuldu mu alın terine
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım

Koruduk vatanı Cumhuriyeti
Bilmedik taassup, mahrumiyeti
Bırakmadık elden hakkaniyeti
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım
Yeri geldi usta olduk amele
Harcı koyduk her binada temele
Suçladılar, çekmezsiniz besmele
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım.

Halkımız kırdıkça zincirlerini
Uyanış korkuttu birilerini
Arttırdı baskıyı, cebirlerini
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım.

Ağa çıktı yollarıma ilk önce
Muhtar dersen vermedi hiç güvence
Politikacıya olduk eğlence
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım.

Direndik, uğraştık sonra ne oldu.
Tekke, tarikatlar yolunu buldu
Türbanlı, peruklu sınıfa doldu
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım.

Devrimci zihniyet kalktı ortadan
Türedi bir sürü yobaz, şarlatan
Medet mi umulur söyle duadan
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım.

Müspet ilimeydi bütün saygımız
Yetmedi bak bu uğurda çabamız
Gittikçe azalır artık sayımız
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım.

Bu toplantıları başlatanlara
Anıları tekrar yaşatanlara
Ve de çok teşekkür katılanlara
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım.

Köylü Yaşar’ım bu kan yaranın
Kıyısına geldim artık yaşamın
Kemikleri sızlar büyük Atamın
Ayrılık var buluşsak ta dostlarım.
Canım yanar yaşadıkça dostlarım.
                Yaşar Kandemir