MÜNİRE ABLA..

  Doğumunla başlar sansızlık senin

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

  Sönmez sıcaklığı var bir busenin

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Boyun normalinden belki kısaydı

  Kahrederdi başka biri olsaydı

  Yüreğin herkese köşktü, saraydı

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Mahallede yaşça kim varsa küçük

  Kondururdun yanağına öpücük

  İğrenmez silerdin akınca sümük

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Kopsa da içinde bin bir fırtına

  Taşırdın bizleri alıp sırtına

  Aldırış etmezdik çıkan “pırtına”

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Bir zamanlar merak sardın davara

  Gezemezdin öyle aylak, avara

  Boyumuzu az mı çizdin duvara

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Meyveye düşkündün ham olsa bile

  Yeğenler okuttun çekerek çile

  Beşikler salladın ninniler ile

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Dünyanın malına tamah etmedin

  İyiliğe karşılık hiç beklemedin

  Kimilerindense vefa görmedin

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Veren olsa diye bir tek sigara

  Gece gündüz bakıyordun yollara

  Umursamaz, boş verirdin azara

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Belki anlamadık seni yaşarken

  Kimse uğramadı hasta yatarken

  Ama görmeliydin bu kez giderken

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Son zamanda şansın varmış bereket

  Yetişti imdada şükür ki devlet

  Sağ olsun Sevim de etti delâlet

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Nermin’le Şükriye arada Güler

  Sırasıyla her işini gördüler

  Nefize’yi dış işlere verdiler

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Peki, hiç günahın yok muydu dersen

  Kemal abi cevaplasın istersen

  Adam evli, bir anlayış göstersen

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

Anlatayım sana hoş bir anımı

  Öğren geç de olsa bencil yanımı

  Çünkü başka türlü olmaz tanımı

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Bir gün dikiyordum incir fidanı

  İsteyince verdim cılız olanı

  Sevinerek gittin dönüp arkanı

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Diktiğin o fidan çoktan büyüdü

  İncirlerin namı aldı yürüdü

  Benimkiler ise hepten kurudu

  Sen bizim Münire ablamızdın ya

 

  Köylü Yaşar söyle nedir meramın

  Sevabı çok derler Mevlüt, Kur-an’ın

  Ölenin ardından bu mu kelamın

  O bizim Münire ablamızdı ya

  Ona da yazmadan duramazdın ya…

                                       Yaşar KANDEMİR 29 Ağustos 2009